Donderdag de dag van de heuvels en de proeffinish.

Op de weg naar de Wedren even langs de camping om Inger op te halen, gelijk even vastgelegd dat er daar wel wat meer gebeurd als alleen slapen.

Samen op de fiets naar de Wedren waar Suus nog even met 4-daagse Mama Suus op de kiek wilde, Scannen en een knipkaart in ontvangst nemen, omdat de scanapparatuur onderweg niet echt werkte  en dan maar weer lopen op naar de benzinepomp , bakkie met verdunning en met een raar drankie mijn t-shirt showen, Dat ik heb  gekregen van Sunny en Nollie, ter ere van mijn 30e 4daagse, een jaartje te vroeg maar dat mag de pret niet drukken. Bedankt meiden.

Verder maar weer, het bleek vandaag een Beagledag te worden en verder bleef mijn fototoestel redelijk in mijn zak wel nog ff een stukkie gefilmd van een drumorkest die wel heul errug goed zijn

Samba Maria Bahia

Uiteraard weer bij Mama en Papa Sunny heerlijk verwend en toen de oversteek naar de heuvelkant.

De afslag voor de 50 km en 500meter verder opweer de samenkomst, even voorbij zat Jaap met zijn meiden van de Albron en 1 man om ons weer te verwennen met het busje ter beschikking gesteld door de mensen van Terberg.

Toen nog Groesbeek door, geeft altijd weer oponthoud een receptie hier en weer een daar errug vervelend allemaal, Sietske en Slin hadden mij ook weer ingehaald en bij het begin van die "o zo vreselijke ^^^^^^^weg poseerde ze nog even onder het toeziend oog van mijn broer en schoonzus. Ook hier nog zo'n hond met eigen karakter en daarna de proeffinish, Alle bekenden kwamen daar langs Jannie uit Groesbeek had ik de hele 4-daagse nog niet gezien, maar vooral "de generaal" zo noem ik hem al jaren, hij kan niet meer wandelen maar is er als het ff kan gewoon bij. Weer op pad de Kwakkenberg over, Sun vertelde me dat ze slippers nodig had maat 38, maar waarom ............nou hierom

Nollie wees me op iemand die slippers droeg, ik erheen en ja hoor maat 38, maar dat meiske had de slippers geleend en kon ze dus niet weggeven of verkopen, maar de held van de dag bood uitkomst en haalde voor Sunny slippers uit haar huis vandaan, een diepe buiging en applaus voor haar, leiverd je bent top.

Zo kalpjes aan weer naar de finish, maar eerst nog een pasties onderweg en een biertje bij Willy Haarhuis, maar vooral bij Dyon natuurlijk. Na binnenkomst de scan en dit keer werd ik helemaal niet herkend, melden bij de CA stond er, dat was ernaast, weer de gegevens opgenomen  en er werd mij verzekerd dat ik morgen echt mijn speldje zou krijgen.

Nog wat blaren behandeld voor we naar de Spil gingen om een happie te eten  en via de camping weer naar zussie toe om de andere dag weer fris en monter op te staan.